Monitoring potrzeb kompetencyjnych sektora opieki - WEBINAR

27 kwietnia w Branżowym Centrum Umiejętności w dziedzinie pomocy społecznej w Przemyślu odbył się webinar „Monitoring potrzeb kompetencyjnych sektora opieki”, który poprowadził ekspert Sektorowej Rady ds. Kompetencji OZiS, Jakub Wróblewski.

W spotkaniu online uczestniczyli przedstawiciele instytucji opiekuńczych i organizacji działających w sektorze opieki z całej Polski. W trakcie webinaru Jakub Wróblewski zaprezentował najnowsze wyniki badań dotyczących potrzeb kompetencyjnych w sektorze opieki, zwracając uwagę na dynamiczne zmiany demograficzne oraz rosnące oczekiwania wobec opiekunów.

Ekspert podkreślił, że stały monitoring potrzeb kompetencyjnych, dialog z instytucjami szkoleniowymi oraz systematyczna aktualizacja oferty kształcenia są kluczowe, aby przeciwdziałać kryzysowi kadrowemu i lepiej odpowiadać na potrzeby osób zależnych i seniorów.

Najważniejsze zagadnienia webinaru

Uczestnicy dowiedzieli się, jakie nowe kompetencje – w tym w obszarze opieki geriatrycznej i pracy z osobami z demencją – stają się dziś niezbędne w codziennej praktyce opiekuńczej. Wskazano także na znaczenie umiejętności miękkich, takich jak komunikacja, empatia czy praca zespołowa, które wprost przekładają się na jakość świadczonych usług.

Podczas spotkania omówiono strategie radzenia sobie z lukami kompetencyjnymi oraz ze stresem związanym z pracą opiekuna, m.in. poprzez lepszą organizację pracy, wsparcie superwizyjne i dostęp do szkoleń odpowiadających realnym wyzwaniom w placówkach.

Wnioski dla instytucji opiekuńczych

Istotnym elementem webinaru była dyskusja o tym, jak instytucje opiekuńcze mogą skutecznie rywalizować o pracowników z innymi sektorami gospodarki. Podkreślono znaczenie inwestycji w rozwój kompetencji, tworzenie ścieżek kariery oraz budowanie wizerunku pracodawcy, który zapewnia stabilne warunki pracy i możliwość podnoszenia kwalifikacji.

Jakub Wróblewski zwrócił uwagę, że wykorzystanie wyników badań sektorowych w planowaniu szkoleń i polityki kadrowej pozwala lepiej dopasować ofertę edukacyjną do realnych potrzeb rynku pracy i w dłuższej perspektywie ograniczać niedobory kadrowe w sektorze opieki